Yağan yağmurun ardından, yürümek en çok keyif aldıklarımdandır…
Gelişi güzel fazla düşünmeden…
Geçen hafta yağan yağmurun ardından, ağaçların ve çalıların arasında kendimi yürürken buldum.
Etrafı seyretmek, doğanın sesini dinlemek insana sonsuz bir şükretme duygusunu veriyor.
Baktığım yerlerin, gördüğüm her şeyin fotoğrafını çekmek istiyorum. Daha sonra buna ara verdim. Fotoğraf çekmekten içinde bulunduğum ortamdan tam manasıyle keyif alamadığımı farkettim.
Hafızama her gördüğüm kareyi kaydetmeye başladım.
Doğada yollar yoktur, patikalar vardır. Sanki terkedilmiş gibi gelirler size ama aslında öyle değildirler. Bu şekilde yürürken kulağıma kuşların sesi, burnuma toprak kokusu geliyor. .
Yürüdüğüm yolun nereye gittiğini veya nerede bittiğini bilmeden gidiyorum…
İnsan bazen fazla sorgular hayatı ve yaşamı…
Buna gerek olmadığını da zaman içinde anlarız…
Zeytin ağaçlarının arasında yürürken aklıma bunlar geliyor…Gelişi güzel yürümek, olabildiğince keyifle…Ne güzelmiş…
İçimdeki özgürlük duygusunu, başımı gökyüzüne doğru kaldırarak yaşamak istiyorum.
Sonsuzluğa bakıyorum, yürüyorum, başım yukarıda, bulutlara bakıyorum.
Ellerimi açıp, dönmeye başlıyorum, hoşuma gidiyor bunu yapmak….
Çocukken de yapardım, şimdi de…
Kaç insan yaşadıkları yerle ilgili olarak, küçük ama mutluluk verici nüansları farkediyor?
Uçsuz bucaksız araziler, ovalar, tarlalar…
Güneş birazdan batacak. Arazide, toprak yolda yürüyorum. Güneş tam karşımda, batıya doğru yürüyorum. Kış güneşi, batmak üzere olan, kırmızı renkli.
Kırmızı ışığın mucize ışıkları, zeytin ağaçlarının gövdelerine vuruyor. Oluşan renk cümbüşü beni benden alıyor. Şükrediyorum Yaradan’a…
Yürürken yanımdan traktör geçiyor, anlıyorum…Artık dönüş vakti.
Dönmeden önce kısa bir zaman da olsa durup olduğum yerdeki tarlaya bakıyorum.
Sadece sessizlik ve dinginlik var.
Ayaklarım çamurlara batmış çıkmış, kimin umurunda. Alt tarafı, su ile yıkarım…Temizlenir. Üşüyorum. Artık havalar iyice soğumuş durumda… Arabaya doğru yürümeye başlıyorum. Sessizce,
İzleyerek…
Akşam güneşini, batışını.
Yüzümde ve dudaklarımda, mutlu bir ifadeyle.
Gelişigüzel yürüyorum. Gelişigüzel gülümsüyorum. Mutluyum. Yorgun ama huzurlu…
Eve dönüş vakti.