Bazen sıkılır insan; etrafında var olan samimiyetten yoksun insanlardan, sürekli negatif olan ve bardağın boş tarafını göstermekten hoşlanan insanlardan…

Ben uzun zaman önce hayatımla ilgili bir detoks yapmıştım. Size de şiddetle tavsiye ederim. 

Canımı sıkan, samimiyetsiz, karamsar, egoları tavan yapmış insanları hayatımdan çıkardım. Belki eskiye nazaran daha bencil olduğumu söylüyorlar artık,  belki de sadece kendimi düşündüğümü söylüyorlar….

Hiç umurumda değil, evet bencilim çünkü zamanımı beni yürekten her halimle seven dostlarıma ayırıyorum, onlarla gülüyorum ve onlarla ağlıyorum.

Evet bencilim, çünkü zamanımı çalışma hayatım, hobilerim, kedilerim ve dostlarım arasında harcıyorum. Bencilim çünkü yalnız kalmayı, kendimi dinlemeyi seviyorum…Bencilim çünkü sırf birileri ne diyecek, diye bir derneğe falan üye değilim. Çoktan çıktım bu tür etiket ve marka zımpırtılarından… 

Hayat zaten zor ve ben içimden geldiği gibi bana iyi gelen şeylerle meşgulum… Sürekli karamsar ve bana negatif enerji veren insanları hayatımda niye tutayım ki…

Ne maske takıyorum ne de ihtiyaç duyuyorum. Sadece kendim gibi takılıyorum. 

Bu çok hoş bir trend…

Çoğu gereksiz ve beni yoran olaylar için ayrıca insanlar için artık nefesimi bile tüketmek bana onlara yapılan bir lütüf gibi geliyor. Herkes herşeyi istediği gibi anlayabilir, umurumda  bile değil…

Kendini beğenmişlikle ilgili değil bu hatta şımarıklık bile değil ama velev ki öyle olsa bile kime ne?

Herkes herkesi sevmek zorunda değil ki…

Beni sevmeyen, sizi sevmeyen insanlarla sırf etrafa karşı iyi görünmeye çalışmak zaman kaybı ve samimiyetsizliktir.

Geçen bir cümle okudum ve çok sevdim…

“Cehenneme benimle gelmeyeceksen, günahlarımdan sana ne” diye…

Ne kadar güzel bir cümle değil mi? 

Bu arada unutmayınız, gülmek ve kahkaha atmak hem şık bir eylem hem de devrimci bir harekettir. 

Sevgiyle kalınız…