Bir ay önce, sosyal  medyada dolaşırken gözüme bir kaç cümle ilişti.

Bağ kesme ile ilgili olarak…

İlk önce bana biraz saçma geldi, sonuçta bu kadar kolay bir şekilde hayatımızdaki insanlar ile bağ kesmenin imkansız olduğunu sanıyordum. Meğer değilmiş…

Bunu bizzat denedim. Her akşam hemen hemen aynı saatlerde, sessiz bir şekilde loş veya yarı karanlık bir ortamda, iki tane yaktığım küçük mum eşliğinde, gözlerimi kapatıp, bağımın kopmasını istediğim insanı düşünüp ona her şey için teşekkür edip, onu sevgi ile uğurladığımı söyledim…

İnanılmaz bir mucize yaşadım…Beşinci günden itibaren o insanla ilgili olumsuz düşünceler kayboldu. Bu işin sağlamasını yapmak için zihnimi kurcaladım, yine bir şekilde bilincim o insanla ilgili çoğu şeyi aklıma getiremedi…

Okuduğum yazıda yirmi bir gün yapınız diyordu…Ben daha kısa bir sürede  sonuç aldım…

Herşeyin bizim elimizde olduğu gerçeğini tekrar gördüm…

Yaşantımızda ne elde etmek istiyorsak elde edebiliriz…Bununla ilgili olarak tek bildiğim; istediğimiz her ne ise bunu hiç bir tereddüt hissetmeden istemeliyiz…

 En ufacık bir şüphe, bizi yolumuzdan alıkoymaz sadece yolumuza gereksiz ertelemeler getirebilir…

Farkında mısınız, bazen kabul etmesek bile bizi ayakta tutan yegane şey umuttur. Çok küçük bir ihtimal olsa bile umudunu kaybetmeyen insanlar bize aslında bazen yorulduğumuz, bunaldığmız, tükendiğimiz hayatın her saniyede, her dakikada, her yeni günde içerisinde henüz keşfetmediğimiz defineleri sakladığını gösterir…

O yüzden hayranım böyle insanlara…İnançla, azimle gittikleri yolda tereddüt göstermeyen, sağlam duran, mert insanlara…

Çevremde böyle insanların olması ise benim şansım diye düşünüyorum…Ne zaman ufak ta olsa bir tükenmişlik veya moral bozukluğu yaşamanın kıyısına gelsem hemen gözümün önüne onlar gelir…Hatta arabaya atlar ve gider, iki çift laf edip toparlanmış bir şekilde olduğum yere dönerim…

“Herhalde zamanın birinde iyi birşeyler yapmışım ki etrafımda onlar var” derim…

Bana böyle hissetmemi sağlayan büyük küçük herkese teşekkür ederim…

İyi insanlar lazım bize…Murakami’nin dediği gibi; 

gönlü geniş insanları seviyorum…

vefakar insanları, kusur  kapatanları,

kendi gibi davrananları,

başkası olmayanları seviyorum…